Snatch / + + + /

Przekręt
Guy Ritchie w najlepszej formie. Teledyskowy montaż, parę zazębiających się historyjek (jak w Pulp Fiction), cyganie, diament, pies i garstka osobników mniej lub bardziej wyjętych spod prawa. Wszystko zmiksowane w idealnych proporcjach.

Whatever Works

Co nas kręci, co nas podnieca
Totalnie przegadany. Woody Allen najwyraźniej zapomniał, że na film nie składają się wyłącznie dialogi. W jego starszych produkcjach przynajmniej coś się działo, tutaj aktorzy w kółko ględzą o tym samym i niewiele z tego wynika.

The Fall

Magia uczuć
Scenarzyści wpadli na genialny pomysł, żeby opowiadaną historię przedstawić oczami kilkuletniej dziewczynki. Prawie każdy kadr z tego filmu mógłby z powodzeniem udawać artystyczną fotografię. Warto!

Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull

Indiana Jones i królestwo kryształowej czaszki
Nie wiem czemu ten film nie podpasował fanom serii. Mamy tu wszystkie charakterystyczne elementy serii z Indianą: humor, mumie, ruiny, pułapki, szaleńcze pościgi, miłość i nadprzyrodzone siły. Film jest OK – polecam.

The Devil Wears Prada

Diabeł ubiera się u Prady
Bajeczka dla nastolatek, które marzą o zrobieniu kariery w świecie mody. Banalna historia. Filmu nie warto oglądać nawet dla ładnej buzi Anne Hathaway. No i co tu robi Meryl Streep?! Najwyraźniej aktorki w jej wieku już nie miewają zbyt wielu propozycji.

Killinig Me Softly

Urok mordercy
Kolejny film, na którym wszyscy wieszają psy, a który bardzo przypadł mi do gustu. Niezmiennie zachwyca mnie Heather Graham. Ma już parę lat na karku, a tutaj wygląda jakby jeszcze nie przekroczyła trzydziestki. Nieźle zrealizowane sceny erotyczne.

The Curious Case of Benjamin Button

Ciekawy przypadek Benjamina Buttona
Kapkę przekombinowany, chyba miało to być coś w stylu Forresta Gumpa, ale średnio wyszło. Mimo wszystko warto go obejrzeć, choćby dla sceny z holownikiem i łodzią podwodną.

Sherlock Holmes

Film zupełnie inny od całej reszty opowiadających losy Sherlocka i jego kompana Watsona. Szybki montaż, dużo scen walki i efektów specjalnych (tych ostatnich może nawet trochę za dużo). Generalnie mi się spodobał.

(500) Days of Summer

500 dni miłości
Nie cierpię Zooey Deschanel, zawsze kiedy na nią patrzę przychodzi mi na myśl słowo „wieśniara”. Przez cały film prezentuje tylko jedną minę – coś pomiędzy wytrzeszczem o podłożu klinicznym a notorycznym zdziwieniem. Ona kompletnie mi tu nie pasuje. Bez niej film byłby całkiem znośny.

Yes Man

Jestem na tak
Cenię Jima Carreya jako aktora, odkąd obejrzałem Zakochanego bez pamięci. Niestety, odbiór filmu znowu popsuła mi Zooey Deschanel i wyraz zdziwienia notorycznie rysujący się na jej twarzy.

The Hangover

Kac Vegas
Jestem prostym człowiekiem i podobają mi się tego typu produkcje. Trudno mi właściwie wytłumaczyć co w tym filmie jest takiego, ale ubawiłem się na nim przednie. Szaleństwo, film kompletnie nieprzewidywalny. Dobra produkcja do obejrzenia w większym gronie.

O nie, nic z tych rzeczy!

Mam lekko spóźniony zapłon. Często oglądam filmy parę lat po premierze. Zwłaszcza, jeśli na początku za dużo się o nich mówi. Dlatego jeszcze długo nie obejrzę np. „Avatara”. Jakoś przegapiłem premierę „Zakochanego bez pamięci” w naszych kinach. Ale ostatnio przeglądając rankingi natknąłem się właśnie na ten film. Widać było, że przetrwał próbę czasu. Opinie o nim też były w większości pochlebne. Zatem zabrałem się do oglądania.

Poznajemy nową osobę. Na przyjęciu (domówce, dawniej prywatce). Staramy się pokazać z jak najlepszej strony. Pojawia się uczucie. A nawet wybucha! Pierwsze dni, tygodnie – euforia. Miłość jak narkotyk i takie tam. Mija trochę czasu. Przyzwyczajamy się do siebie. Poznajemy się dokładnie, zaczynamy wzajemnie widzieć nasze prawdziwe oblicza, nasze wady. Przychodzi szara codzienność. Coś pęka. Związek się rozsypuje. Chcielibyśmy jak najszybciej o sobie zapomnieć. Wymazać z pamięci.

Ale oprócz złych wspomnień są te piękne, które warto zachować na zawsze. I właśnie o tym jest ten film.

„Zakochany bez pamięci” to jeden z najlepszych obrazów jakie ostatnio widziałem. Nie oglądam ich zbyt wiele, ale jeśli spodobały się tobie „Duża ryba” i „Fight club” (?!), to ten film również przypadnie tobie do gustu.

Jim Carrey w jego jednej z najlepszych ról. Nie taki z gumową twarzą, ale taki prawdziwy i przekonujący. Od samego początku kibicujemy Joelowi w jego staraniach o ocalenie wspomnień.

Kate Winslet bardzo dobrze odegrała tutaj rolę lekko narwanej dziewczyny, która od razu zdobywa naszą sympatię.

Drobne smaczki tworzą atmosferę tego filmu. Książki odwrócone grzbietem do ściany, podróż pociągiem przez wspomnienia, świat walący się razem ze znikającymi wspomnieniami. Smutne i jednocześnie piękne!

Polecam. Ja nie żałuję tych parudziesięciu minut poświęconych na obejrzenie tego filmu. I pewnie obejrzę go jeszcze nie raz. :)

Kogut, rogi byka, przepychacz zlewu… Panu gratulujemy nietypowych skojarzeń.