Kiedyś wysmażyłem tekścik o mojej ulubionej stacji radiowej. Jeszcze jesienią zeszłego roku wydawało się, że może być już tylko lepiej. Trójka zyskiwała coraz więcej słuchaczy, miała najlepsze wyniki słuchalności w swojej historii. Zawdzięczała to przede wszystkim atmosferze panującej na antenie, tworzonej dzięki zaangażowaniu prawdziwych radiowych osobistości. Program Trzeci Polskiego Radia, dzięki formule audycji autorskich, potrafił przykuć mnie do odbiornika na długie godziny. Niestety, sielanka nie trwała wiecznie. Dzięki koalicji medialnej zawiązanej między SLD i PIS, Magdę Jethon na stanowisku dyrektora zastąpił Jacek Sobala – człowiek, który ma na sumieniu Radio BIS.

Po zmianach na stanowisku dyrektora, przyszła kolej na zmiany w ramówce. Na antenę Trójki wdarła się polityka. W porannym programie starych redaktorów zastąpili prawicowi publicyści, doszło też pasmo o tematyce politycznej nadawane o godz. 15. Powoli zaczynają znikać z anteny audycje autorskie. Zdjęto z anteny Jerzego Sosnowskiego, na jakiś czas rozchorował się Wojciech Mann. A pod koniec tego tygodnia okazało się, że z ramówki znikną kolejne audycje: „Audycja podzwrotnikowa” (Cejrowski),[i] „Raport o stanie świata” (Rosiak) i audycja Wojciecha Zimińskiego.

Nie mogę patrzeć obojętnie na to, co dzieje się z moją ukochaną rozgłośnią. Dlatego proszę Was o poparcie akcji „Łapy precz od Trójki”. Liczy się każdy, nawet najdrobniejszy gest. Nie pozwólmy zniszczyć Trójki!

• Ratujmy Trójkę
• Oświadczenie Związku Radiowców w sprawie zdjęcia z anteny “Raportu o stanie świata”

O nie, nic z tych rzeczy!

Mam lekko spóźniony zapłon. Często oglądam filmy parę lat po premierze. Zwłaszcza, jeśli na początku za dużo się o nich mówi. Dlatego jeszcze długo nie obejrzę np. „Avatara”. Jakoś przegapiłem premierę „Zakochanego bez pamięci” w naszych kinach. Ale ostatnio przeglądając rankingi natknąłem się właśnie na ten film. Widać było, że przetrwał próbę czasu. Opinie o nim też były w większości pochlebne. Zatem zabrałem się do oglądania.

Poznajemy nową osobę. Na przyjęciu (domówce, dawniej prywatce). Staramy się pokazać z jak najlepszej strony. Pojawia się uczucie. A nawet wybucha! Pierwsze dni, tygodnie – euforia. Miłość jak narkotyk i takie tam. Mija trochę czasu. Przyzwyczajamy się do siebie. Poznajemy się dokładnie, zaczynamy wzajemnie widzieć nasze prawdziwe oblicza, nasze wady. Przychodzi szara codzienność. Coś pęka. Związek się rozsypuje. Chcielibyśmy jak najszybciej o sobie zapomnieć. Wymazać z pamięci.

Ale oprócz złych wspomnień są te piękne, które warto zachować na zawsze. I właśnie o tym jest ten film.

„Zakochany bez pamięci” to jeden z najlepszych obrazów jakie ostatnio widziałem. Nie oglądam ich zbyt wiele, ale jeśli spodobały się tobie „Duża ryba” i „Fight club” (?!), to ten film również przypadnie tobie do gustu.

Jim Carrey w jego jednej z najlepszych ról. Nie taki z gumową twarzą, ale taki prawdziwy i przekonujący. Od samego początku kibicujemy Joelowi w jego staraniach o ocalenie wspomnień.

Kate Winslet bardzo dobrze odegrała tutaj rolę lekko narwanej dziewczyny, która od razu zdobywa naszą sympatię.

Drobne smaczki tworzą atmosferę tego filmu. Książki odwrócone grzbietem do ściany, podróż pociągiem przez wspomnienia, świat walący się razem ze znikającymi wspomnieniami. Smutne i jednocześnie piękne!

Polecam. Ja nie żałuję tych parudziesięciu minut poświęconych na obejrzenie tego filmu. I pewnie obejrzę go jeszcze nie raz. :)

Nagrody mają trochę mniejszą wartość niż przed rokiem, ale zamiast samochodu zwycięzca dostanie do ręki żywą gotówkę (okrągłe 50 tys.), z którą bez wątpienia będzie wiedział co zrobić. Ciekawie ma się sprawa z nagrodami za zajęcie kolejnych miejsc. Otóż, uczestnicy konkursu, którzy zajmą miejsce od drugiego w dół, otrzymają nagrodę w postaci wypłaty zysku z ich inwestycji. Na takie nagrody mogą liczyć wszystkie osoby z niższych miejsc, aż do wyczerpania puli 50 tys. zł. Oczywiście, może się zdarzyć, że całą kasę zgarnie osoba z drugiego miejsca w rankingu, niemniej świadomość, że nasza wirtualna inwestycja może przynieść realne zyski jest bardzo dopingująca.

Równocześnie będzie odbywał się konkurs edukacyjny, w którym rywalizacja będzie polegała na właściwej odpowiedzi na publikowane co tydzień pytania dotyczące oferty TFI Skarbiec.

Rok temu zgarnąłem kubek. W tym, mam chrapkę na coś większego. Oby to nie była prenumerata Forbesa. ;)

Nieważne dokąd, bo i tak wszędzie się spóźniam. A za każdym razem wygląda to mniej więcej tak:

1. Zabieram się do wyjścia o 15 minut za późno.
2. Wychodzę z mieszkania. Czekam na windę jadącą z samego parteru.
3. Jadę windą. Zabieram po drodze dwóch sąsiadów. „Dzień dobry” – „Dziękuję” – „Do widzenia”
4. Wybiegam z klatki w kierunku przystanku.
5. W połowie drogi sztywnieją mi łydki i dostaję zadyszki.
6. Widzę jak ucieka mi tramwaj, który przyjechał za wcześnie.
7. Jestem na przystanku.
8. Wsiadam do tramwaju, który się spóźnił.
9. Całą drogę łudzę się, że jeszcze dotrę na miejsce na czas.
10. Wysiadam.
11. Biegnę galopem – truchtam – idę w miarę szybko z wywieszonym ozorem.
12. Wchodzę do budynku.
13. Nie czekam na windę, bo oczywiście stoi na najwyższym piętrze, albo, co gorsza, dopiero tam jedzie.
14. Wbiegam po schodach.
15. Łapię za klamkę i jak co dzień dziwię się, że znów się spóźniłem.

Nikt jeszcze nie wymyślił skutecznego leku na tę przypadłość. Na szczęście, całą winę mogę zrzucić na rodziców. Gdzieś wyczytałem, że notoryczne spóźnialstwo to kwestia błędów wychowawczych. Szkoda tylko, że nie można dostać na to renty.

Co ciekawe, jeśli:

• wyjdę 10 minut wcześniej – spędzę ten czas na przystanku, a spóźnię się dokładnie tyle samo.
• wyjdę 20 minut wcześniej – dojeżdżam na miejsce tak, jakbym wyszedł z domu przynajmniej 30 minut wcześniej.

Jak to wytłumaczyć? Jakieś zakrzywienie czasoprzestrzeni?

Niedawno na jednym z lolowych portali znalazłem fotkę pełnej uroku pani doprawionej wiadrem mleka. Spodobały mi się te widoki na tyle, że postanowiłem dokładniej obadać temat. Sprawdziłem w Google Pics i Flickerze hasła milk, girl, splash, covered i dowolną kombinację powyższych. Niestety, bez efektów. Blipowcy zasugerowali, że może to być Allison Stokke.

Tyczkarką jakiś czas temu zachwycali się Zczubacy. Dziewczyna jest zgrabna i do tego zdolna, a jej typ urody podobny jest do pani od mleka. Jednak śmiem twierdzić, że nie jest to Allison. Dlaczego? Ponieważ ta ma bardzo zazdrosnego tatusia, który wkurzył się już w momencie, kiedy po internecie rozeszły się zwyczajne fotografie lekkoatletki. W tej sytuacji trudno sobie wyobrazić, żeby pan Stokke zechciał pozwolić córce na rozbieraną sesję.

Tak więc: Czy ktoś z was ma jakąś sugestię co do genezy zdjęcia mlecznej bogini? Linki? Nazwiska? Daty? Ktoś coś? Błagam!

Chcesz zaoszczędzić energię? OK, oto kilka skutecznych sposobów:

• puszczaj pralkę zawsze z pełnym bębnem, a nie z tym jednym zajebistym t-shirtem, który będzie tobie potrzebny wieczorem,
• wyrzuć stare żarcie z lodówki – każdy kilogram mniej to oszczędność prądu,
• gotuj w czajniku tyle wody, ile akurat potrzebujesz,
• zamień zwykłe żarówki na świetlówki, ale tylko tam gdzie będą pracować długi czas bez przerw (nie w łazience),
• telewizor to nie lampka nocna – Nic nie ma w telewizji? To go wyłącz do cholery!
• komputer nie musi chodzić 24h na dobę – widomości na gg dotrą do ciebie nawet po kilkunastu godzinach. A jak ktoś ma tobie coś ważnego do przekazania, to na pewno zadzwoni.
• zamiast czytać gazetę przy zapalonym żyrandolu z 4 żarówkami po 100W każda, lepiej włącz sobie małą lampkę, która będzie bezpośrednio oświetlać czytany tekst. Tak będzie zdrowiej dla oczu i lżej dla kieszeni.

Natomiast gaszenie światła na godz. to najgorsza rzecz, którą możemy zrobić energetykom. Elektrownie i sieci energetyczne nie posiadają hamulców i nie potrafią zareagować na gwałtowne zmiany zużycia energii. W najgorszym wypadku takie nieodpowiedzialne zachowanie może skończyć się przerwaniem dostaw prądu na b. długi czas. Takie akcje, jak ta dzisiejsza, mają tyle sensu co łapanie się za ręce, by pomóc dzieciom głodującym w Afryce. To jest zwykła głupota!

mBank – pierwszy wirtualny bank w Polsce – wstąpił ze swoimi klientami na wojenną ścieżkę. Przy ciągle spadających stopach procentowych bank nie zamierza obniżyć oprocentowania kilku tysięcy kredytów hipotecznych. Rozgoryczeni internauci starali się coś osiągnąć pisząc na forum i oficjalnym blogu, jednak nic to nie dało. Władze banku stoją na stanowisku, że oprocentowania kredytów zmienić nie mogą. Zdesperowani klienci postanowili zjednoczyć się pod flagą mstop.pl i zawiadomić o całej sprawie media. mBank, postrzegany dotychczas jako instytucja nowoczesna i otwarta na klientów, chcąc zarobić dodatkowe parę groszy na kredytach „z decyzją zarządu”, może stracić dużo więcej – dobrą opinię budowaną przez wiele lat.

Internauci najbardziej uzależnieni od Blipa w ostatni weekend spotkali się w Trójmieśice na Poolcampie.

Skype jest na sprzedaż. Podobno chrapkę na niego ma Google. Coraz bardziej boję się tej firmy. Podejrzewam, że już teraz wie o mnie więcej niż ja sam.

Photo by burnedice.

Reuptake, twórca Blipa, nie będzie już pisał bloga pt. net to.

Wszyscy użytkownicy poczty na portalu gazeta.pl przeżyli ostatnio szok po zalogowaniu się na konto. W przeciągu godziny do ich skrzynek trafiło ponad 300 niechcianych wiadomości. Ja sam rozglądam się teraz za jakimś „ciekawym ciuchem polarowym”.

Steve Jobs wziął urlop. Naprawdę obchodzi to kogoś? Przepraszam, już nie będę. Choroba nie wybiera. Życzę szybkiego powrotu do zdrowia.

Indeksy giełdowe znowu spadły, a dolar rośnie w siłę. Mam akcje, z kolei zielonych niet.

Dni stają się coraz dłuższe. Hurrraaaa!

Przy okazji upiekłem dwie pieczenie na jednym ogniu i wzbogaciłem zbiór dizajnerskich szklanek o kolejną sztukę.

Ale co ja widzę na wieczku? „Z polskiego mleka” Hmm…

W młodości zajadałem się tym specjałem i gdzieś w zakamarkach umysłu kołatało mi się wspomnienie, że Nutella to nawet koło mleka nie leżała. Szybki rzut oka na skład: „Mleko w proszku – 5%”. No tak. Nutella jest zrobiona z mleka, tak jak przykładowo frytki z oleju i soli.

Gdy tymczasem parę minut po 12. otrzymałem pierwszego maila.

Andrzej P. Woźniak? Nie znam gościa. Hmm.

Minęło 10 minut, przyszedł kolejny mail, potem jeszcze jeden i dwa następne. Teraz mam w skrzynce ponad 300 nieprzeczytanych wiadomości, w tym połowę od spamerów z refleksem nindży.

Jaka może być tego przyczyna? Czy to moja wina? Przecież nie podaję mojego prawdziwego adresu na tych wszystkich porno stronkach.

Rozwiązanie zagadki okazało się banalne. Jakiś admin-leniuszek przypisał wszystkim użytkownikom poczty dodatkowy alias – ankieta@gazeta.pl.

Czasem sobie myślę, że nawet ja, szary żuczek, mam szansę zrobić karierę w tak szacownej firmie jaką jest Agora.

Heh. Popływałoby się w tym ich basenie. Stołówkę też podobno mają niezłą.

Co ciekawsze kawałki: